Thursday, February 22, 2007

a lifetime of gratitude

thanks to everyone who let me down,
for i realized that i will always have myself to rely on
thanks to those who tried to put me down,
for i realized that to be able to stand up is what matters most
thanks to everyone who deceived me,
for i learned that false friends are worse than known enemies
thanks to those who have caused me pain and grief,
because for the rest of my life i would know how the others must have felt after all the things i've done


taena nababagot na aq d2 sa bhay >_<

opinion about war from an unknown source

"The worst and most frightening thing about the battlefield isn't that you might die. It's that you have to kill people. That's why the higher ups call the enemy 'swine' or 'insects' or 'dogs.' They're trying ot make you forget that the enemy's human, just like you. But...in the end, that's pretty hard to do. There were a lot of guys who shot to miss... That's why I think 'heroes' who went out and got results time after time must have a screw loose somewhere."

Wednesday, August 02, 2006

i need a pick-me-up...

People are often unreasonable, illogical and self-centered;
Forgive them anyway.
If you are kind, people may accuse you of selfish, ulterior motives;
Be kind anyway.
If you are successful, you will win false friends and some true enemies;
Succeed anyway.
If you are honest and frank, people may cheat you;
Be honest and frank anyway.
If you find serenity and happiness, they may be jealous;
Be happy anyway.
The good you do today, people will often forget tomorrow;
Do good anyway.
Give the world the best you have, and it may never be enough;
Give the world the best you've got any way.

You see, in the final analysis, it is between you and God;

It was never between you and them anyway.


Mother Theresa

Saturday, July 08, 2006

still alive

keeping this blog alive never crossed my mind...until now that is...

>bored of education
this explains the my sad performance in skul last semester...having a 90% average for the 1st half and then getting 67% on one subject and an approximate 85% average on the rest...there are numerous factors to consider and i'm afraid that lack of passion was the main cause, which was caused by another set of factors where each was affected several different factors until it all starts from me after all XD

>the sweatshop
i've worked in mcdo for 10 months now and i think i'm starting to get sick of it. things are not the same anymore and everytime i check my schedule, i feel like a robot x_x
gone are the days of feeling proud and satisfied...

>7 weeks of vacation? left
even though school is over, i still need to do some sweatshop labor to cut off some slack. actually, i still wouldn't be very idle even if i didn't have a job but i would probably be spending that time playing video games...how unproductive yet more enjoyable

>a not so reliable foresight
i still haven't figured out my long term goals since a few things had impeded my plans...thinking of this situation always makes me wonder what life is supposed to be...should i live life as effortlessly as i can? should i make more sacrifices? or maybe i should just let fate decide and keep a watchful eye for opportunities that elude me then remind me about the phrase "you don't know what you got till it's gone"...in spite of these obstacles na lagi na lng nangupupal, i should thank God for His blessings, especially those that i don't even know about coz those are probably what keeps me alive

Friday, October 07, 2005

decelerated monotony

after one month & one week, nakapagpost din ako ahihi
grabe...dahil siguro it's either super busy ako kaya walang oras o kaya naman retarded na kaya walang mailagay dito...anyways...

lumuwag na rin ng konti ung sked ko kaya ndi na ako aabutin ng hatinggabi bago makauwi hehehe...buti na lang nagkaroon na ako ng raise(pero actually, lahat naman nagkaroon eh)...in other words, tumaas ang minimum wage ahihihihi...

wala na talaga akong maisip...next time na nga lang...

Thursday, September 01, 2005

September

hayz...tapos na ang bakasyon...back to school na naman...
ok na sana kaya lang heavy duty ako ngayong year...isa lang ung optional subject ko samantalang ung iba apat(for one year)
yari na talaga ako kasi hindi ako nagpractice para sa music...baka makick-out na ako wakekekekek...exagge!
kahit mahirap, masaya pa rin ako kasi makakapagtrabaho pa rin ako ngayong pasukan(wuhuu!)
ung nakakainis lang talaga sa skul ay ang english tsaka social studies...wala lang...puro homework tsaka projects di tulad ng math...speaking of which, mukhang nakalimutan ko na lahat ng pinag-aralan ko dati...mangangamote na naman ako grrrr...
buti na lang hindi na ako mababagot sa bahay...mapeperwisyo lang naman :D
guys, huwag kayong magpupuyat lalo na kapag hindi kailangan...baka maging retarded na rin kayo tulad ko...wala na akong mailagay dito eh...
till next time...

Thursday, August 25, 2005

does God allow me to receive something i don't deserve?

sa tagal ko nang hindi na-update itong blog, ang dami ko tuloy kailangang ilagay...madami kayong kailangang basahin...pero don't worry, i believe you won't get bored kasi puro kamalasan ang mga nangyari sa akin noong mga nakaraang araw hehehe...

nasira ung internet namin for almost a week...op cors nakatiis naman ako wahihi...
buti naman naipasa ko na ung knowledge test at nakuha ko na rin ang aking learner's license...hindi kasi ako pumasa noong una eh ahihi...absent-minded pa naman ako noong araw na yun(lagi naman eh..) tapos noong eye exam na, pinapabasa sa akin ung line 6 sa snellen chart na numbers ung babasahin...dahil nga naiwan ko ung utak ko sa bahay, line 7 ung binasa ko(pinahirapan pa ang sarili tsk2x..)...wahehe, buti na lang hindi tinignan kung tama ba ung sinabi ko o hindi ahihihi...

nagpagupit na rin ako sa wakas...noong bago magpresentation of sponsors yata ako huling nagpagupit...hayz...gumaan din ang pakiramdam, kahit medyo mabigat sa bulsa($12 ung siningil)...as always, umiral na naman ang aking katalinuhan...nakalimutan kong hugasan ung buhok ko kaya pagkagising ko kinabukasan, tumubo na ang damo sa aking unan...

at last, natanggap na rin ako sa trabaho pero regressing pa rin ako ngayon...
call for an interview --> sobrang excited ako noon...it's been a while na rin since i last smiled wakekekek
interview --> ok din, medyo nakakakaba pero kapag nagsimula na, unti-unti na ring nawala...akala ko kasi noon mahihirap ung mga itatanong...hindi naman pala
job offer --> tinawagan ako at tinanong ako kung interesado pa rin daw ba akong magwork...umoo naman ako kasi wala na rin akong ibang pagpipilian ahihihi...ayos, maghihintay na lang ako para sa orientation in a few days...hindi na naman ako nakatulog nang maayos dahil sa excitement...ba't ba lagi na lang akong madaling ma-excite?
faux orientation day --> pumunta ako sa dapat puntahan with plenty of time to spare...nang malapit na ang oras ng orientation, pumunta ako sa counter at sinabi ng isang manager na bumalik na lang in 6 days...hindi ako masyadong nabad-trip di tulad ng apat kong kasama na mag-oorientation din...napuyat kasi ako sa sobrang excited eh waheheheh...absent-minded mode ulit...
orientation day --> wala na naman ako sa sarili ko...nakinig sa lecture ng manager...pumirma nang maraming papeles...naghakot ng basura...nagpunas ng mga upuan...umuwi sa bahay...
first day --> 8am-1pm...tinuruan akong magtoast ng muffins tsaka bagels...hands on agad...humingi ng tulong ung isa sa mga empleyado at nagbuhat ako ng ilang mabibigat na kahon...natuto akong magluto ng round tsaka folded eggs...pagkatapos ng halos tatlong oras(madalas sa pagtoast ng tinapay), pinagbreak ako ng isang manager...pagkalipas ng 15 minuto, balik ulit sa trabaho...tagaluto naman ng meat...dito na nagsimulang umiral ang aking kapalpakan...marami-rami rin akong nasunog...ung isa naman nahulog tsk2x...pinagsabihan pa ako ng isang manager, kasi mali daw ung ginagawa ko kaya sinabi niya sa akin kung paano ung tama...ewan ko nga ba kung sisisihin ko ung nagturo sa akin kasi ginaya ko lang ung ginawa nya...inutusan lang naman siya ng isa sa mga manager na turuan ako...hindi naman crew trainer ung nagturo sa akin...ewan...i'll just forget it...natapos na ang shift ko at magcheck out na raw ako sabi ng isang manager...physically present and mentally absent, ako'y tumungo sa locker room para magbihis at ako'y nagcheck out na...sabi ng isang kasabay kong nagcheck out, dapat nagcheck out muna ako bago magbihis...yari daw ako pag nahuli ako ng manager...
hayz...grabe talaga...madali lang actually pero matindi ung pressure...naiisip ko tuloy na baka mademote ako(kahit nasa pinakamababang posisyon ako ngayon ahihihi) o kaya naman baka tanggalin na ako...ewan ko ba...baka naman masyado lang akong paranoid wahehehe...

chigeh...hanggang sa muli...may trabaho na naman ako bukas...
marami na naman akong matututunan...

Sunday, August 14, 2005

why do rainy days make the sunshine sweeter?

this day...
ewan, parang mixed feelings eh ahehehe...strange and pleasant at the same time

strange kasi...

tito ko: (to one of my cousins na makikitulog sana sa room namin for one week, in his normal voice) ...kailangan bukas umuwi ka na ha...
insan ko: opo
dunno why...first time ko lang makarinig ng ganun

(sa KFC)
may dalawang youth, umorder tapos wala naman pala silang pera...
binigyan na lang sila ng tig-iisang large na softdrinks free of charge...
ginulpi ko na ung mga yun kung gusto ko...nakakaawa kasi ung KFC na kinainan namin...parang malulugi na eh ahihi...

(sa highway)
may nakita lang akong tatlong kotseng nakaparada sa tabi...nagbanggaan siguro ung dalawa doon tapos ung isa kotse ng pulis...nagkaroon ng interrogation...

ewan ko ba...kakaiba talaga tong araw na to...akala ko nga doomsday ko na heheheh...
hindi pala ako nagalmusal ngayon...

pleasant kasi...

tambay kami sa apartment ng isa kong tito...
kainan lang tapos kwentuhan...as usual, nakinig lang ako at nagsagot ng konting katanungan...

naghanap ung tatay ko ng mauupahan sa dyaryo...pagkalipas ng ilang oras, pinuntahan namin ung lugar...astig nga eh, maliit lang pero napakaconvenient tsaka mababait pa ung mag-asawang may-ari...pagkalubog ng araw, tinawagan ng tatay ko tapos eon...baka lumipat na rin agad bukas....ang bilis ng wala XD...nakakaelibs naman...

eon lang...ang bilis ng mga pangyayari tapos kakaiba pa...
ayos, tinawagan na rin ako kagabi ng inaplayan ko at mag-oorientation na ako sa martes...sa sobrang excited nahirapan tuloy akong makatulog kagabi wahehehehe...

sige, till next time na lang....
paalam!